MU:1

Koan MU uważany jest za najważniejszy z blisko dwóch tysięcy tych, które przetrwały w przekazach do czasów nam współczesnych. Znaczy dosłownie „nie, nie jest, nie ma”. MU to pustka. MU oderwane od znaczenia, przypominające bezsensowny dźwięk podobny do muczenia krowy ma „otworzyć umysł” – wytrącić z kolein, torów, szablonów, schematów myślenia.

Masz już wizję swojego świata? Wiesz ponad wszelką wątpliwość jaki jest? Wiesz już prawie wszystko? Zabij to, wyrzuć! Niszcz codziennie te wyobrażenia, do których tak mocno się przywiązujesz. Po co? Bo jeśli tego nie zrobisz, nie spotkasz na swojej drodze prawdziwego człowieka, nie spotkasz również samego siebie.

Strącaj konsekwentnie z piedestału to, co „wielkie”, co „pewne”, wszystkich mędrców i mistrzów. Szukaj szczelin dowcipu, luzu, odpuszczania, dystansu do siebie, by dostrzec, że rzeczywistość nie jest dualna (zimne-ciepłe, złe-dobre, ciemne-jasne).

Czy pies ma naturę Buddy?
To najpoważniejsze pytanie…
…jeśli odpowiesz „Tak” lub „Nie
utracisz swoją naturę Buddy.

Koan MU

1:
Uczeń: Czy pies ma naturę Buddy, czy nie ma?
Mistrz: Nie ma.
Uczeń: Wszystko ma naturę Buddy. Dlaczego więc pies jej nie ma?
Mistrz: Ponieważ ma on naturę karmicznie ukształtowanej świadomości.

2:
Uczeń : Czy dąb ma naturę Buddy, czy nie ma?
Mistrz : Ma.
Uczeń : Kiedy więc stanie się Buddą?
Mistrz : Kiedy niebo spadnie na ziemię.
Uczeń : Kiedy to się stanie?
Mistrz : Gdy dąb stanie się Buddą.

3:
Uczeń : Czy pies ma naturę Buddy, czy nie ma?
Mistrz : Droga przed każdym domem prowadzi do Ch’ang-an.

Wielkanoc 2016

Wielkanoc 2016 @ Życzenia świąteczne # w czasie spotkania ciemności i światła. Wiary, nadziei, miłości… dla wszystkich. Wyboru tego co nadaje sens pracy, sens życiu.

Wielkanoc

Koan czyli co?

Koan to jedna z metod praktyki buddyzmu zen, będąca pytaniem paradoksalnym lub opowieścią pozornie nie mającą sensu. Konstrukcja koan-u usuwa logiczne założenia stawiając przywiązania, przyzwyczajenia czy strategie działania w nowej przestrzeni percepcji. Wyzwala ze schematów rozumowania. Powoduje uwolnienie umysłu z ograniczeń jakimi są m.in. generalizacje, zniekształcenia, usunięcia czy dopełnienia w przetwarzanych informacjach, pojęciach, wyobrażeniach. Sprawdza umiejętność bycia „tu i teraz”, w stanie bez myślenia, które przesłania każde z możliwych rozwiązań.

„Dwie dłonie i mamy klaśnięcie. Jaki jest dźwięk jednej dłoni?”
„Jaki jest dźwięk fletu bez otworów?”